Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2009

το αγόρι που μιλούσε με τα πουλιά

παιδικό θέατρο, λέει.
όντως, τρεις η ώρα κυριακή μεσημέρι με λίγα πιτσιρίκια μέσα και αντίστοιχους 'κηδεμόνες'.
θέατρο άνεσις, κηφισίας 14, αμπελόκηποι.

η άνεση δεν ήταν μόνο στα καθίσματα.
πήγα για το σεραφείμ, και δεν ήξερα πόσο τυχερή ήμουνα.

το αγόρι που μιλούσε με τα πουλιά κάνει το ταξίδι ενός τραγουδοποιού, ενός μαγεμένου αυλού που μας παίρνει όμορφα και σταθερά από το χέρι, και μας οδηγεί αβίαστα, μεγάλους και μικρούς στη νοσταλγία μιας αγαθής, απλής, καλαίσθητης χαράς. το ποτάμι της μουσικής τρέχει σχεδόν σ'όλο το έργο, κι η ιστορία του παρασύρει στο πιο καθάριο νερό των παιδικών μας χρόνων, μ'όλες τις δυσκολίες και τα όνειρα...
από την αρχή σε αγγαλιάζει η χαρά σ'αυτή την παράσταση, ούτε που το καταλαβαίνεις πώς, κι αρχίζει το γάργαρο τραγούδι, σε παίρνει πριν προλάβεις να πεις στο μικρό σου 'σώπα' και στον μεγάλο που έχεις μέσα σου 'κουράγιο, για το παιδί σου το κάνεις'.
εξαρχής ένιωσα πολύ όμορφα κι ευχαρίστησα το γιο μου που χάρη σ'αυτόν βρέθηκα εκεί.
το θέαμα κατ'αρχάς είναι πολύ καλά στημένο. η καλαισθησία είναι σε όλες τις βάσεις σταθερή συνιστώσα.
πολύ καλά.
απλό και τρυφερό, ζωντανό και χαρούμενο.
τα τραγούδια του κουγιουμτζή σου ζεσταίνουν την καρδιά με την πρώτη, κι εμείς οι μεγάλοι αναγνωρίσαμε τις μαμάδες μας και τους κ΄πους τους, τους μπαμπάδες και τα βάσαν της εποχής τους, τα παιδικά οράματα που έγιναν αφετηρίες για τους πιο μεγάλους αγώνες της ζωής...
το παιδί παρακολουθεί ένα συμβολικό παραμύθι ντυμένο με τα τραγούδια που όλοι γνωρίζουμε και αγαπάμε.

ο γιώργος φρατζεσκάκης, ο σκηνοθέτης, έχει ένα στόχο:
'να διαφυλάξουμε την παιδική αφέλεια και το αθώο βλέμμα από την καταιγίδα των βίαιων προτύπων της εποχής'.

το πετυχαίνει τόσο γλυκά και τόσο τρυφερά με τους ηθοποιούς του που πραγματικά πέρασα εξαιρετικά.
διερωτώμαι γιατί να μην είναι μια παράσταση για όλους, να παίζεται και βράδυ, και να μη χρειάζεται ως 'άλλοθι' ένα πιτσιρίκι για να πάμε όλοι να δούμε την παράσταση!

συγκινήθηκα. είδα το σεραφείμ που συνάντησε τους ηθοποιούς, σηκώθηκε από τη θέση του και έγινε τόσο αποδεκτός, τόσο ανάλαφρος κοντά τους...

ΑΞΙΖΕΙ.
ΝΑ ΠΑΤΕ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΤΕ ΟΛΟΙ.

κείμενο σκηνοθεσία γιώργος φρατζεσκάκης
τραγούδια σταύρος κουγιουμτζής
κοστούμια χριστίνα κωστέα
μουσική και διασκευή τραγουδιών κώστας χαριτάτος
χορογραφίες ιωάννα καμπύλαυκα
βοσηθός σκηνοθέτη ελένη βουτυρά

ηθοποιοί
σάκης τσινιάρος
κωνσταντίνος λεβαντής
σταφανία φιλιάδη
ρένα σφηνιά
κορίνα αλαξανδρίδου
γιάννης τσιώμου
μάριον τσιτσέκα


και το πρόγραμμα. εξαιρετικό, με ωραίες φωτο, και με πολύ προσεγμένα κείμενα.

ευχαριστώ, συγκινήθηκα που το είδα, το καταφχαριστήθηκα, κι υποσχέθηκα στο σκηνοθέτη πως θα το μοιραστώ μαζί σας.
να είσαι καλά φρατζεσκάκη, και να μας στολίζεις τη ζωή έτσι όμορφα...
καλή συνέχεια!


υγ. μήνας του θεάτρου ο μάρτιος. αυτό είναι το πρώτο. σας έχω κι άλλες δύο εκπλήξεις!

35 σχόλια:

Spy είπε...

Ξανα-μετακομίσατε!


(μεταξύ μας: πιο πολύ μου αρέσει εδώ...)

Δεν το 'ξερα να φέρω και μια γλάστρα, έτσι για το καλορίζικο...

- είπε...

κύριε σπάι μου, φτάνει που μου κάνατε ποδαρικό!
το εκτιμώ ιδιαίτερα!

Μηθυμναίος είπε...

Λες, Ελένη μου, να χρειάζομαι μια τέτοια παράσταση για να ηρεμήσω;

Κι εμένα μου αρέσει εδώ...

Coco είπε...

ντριν ντριν!
ιιιιιικ! (frenostop!)
γεια σας!
με γειά σας!
άλλαξες τις λωρίδες κυκλοφορίας και τη σήμανση!
(εγώ κυκλοφορώ σ΄αυτό το κενό ανάμεσα post και blogroll)
o Papageno πού γυρίζει πάλι;

- είπε...

μηθ, ναι, να πας να τη δεις... και πάρε και κανα εγγονάκι για πρόσχημα! θα αρέσει σε όλους!
:)
τελικά με πείθετε ότι αυτό το στυλ του μπλογκ μου πάει 'στο τούτο μου', που λεγε και η βασιλειάδου!

- είπε...

κοκο, ποιος είναι ο παπαγκένο;
και κοκό, πρόσεχε λίγο! πήρες σβάρνα τις γλάστρες με το ποδήλατο, μην τρέχεις τόσο, σκέψου και μένα, κυρία μιας κάποιας ηλικίας και δεν μπορώ να συμμαζεύω και φτου κι απ'την αρχή, έχω και τη μέση μου!
να σου πω, πήρε το μάτι σου το ποτιστήρι;
φιλάκια!

anepidoti είπε...

τι ωραίο μπλογκ! ασύγκριτα ωραιότερο, καλορίζικο!
λες να μιλήσουμε και μεις με τα πουλιά;
καλό θα μας κάνει!

sinnefo rain είπε...

Μια καληνύχτα γλυκιά καλά είμαι

νατασσάκι είπε...

εγώ σας έφερα το ποτιστήρι -πήρα αυτό το παλιό που είχατε, κι έφερα ένα καινούριο, χρωματιστό, πράσινο γεμάτο πασχαλίτσες
(ανοιξιάτικο)
:)))

Και του Άκη του άρεσε πολύ, πήγαν με το σχολείο
λες να ψάξω κι εγώ για πιτσιρίκι, να πάω;;

Φιλιά,
(κι εμενα μ' αρέσει εδώ)

- είπε...

συννεφάκι γλυκό, να βρέχεις και κανα βλέφαρο προς τα δώ...
καλημέρα!

- είπε...

νατασάκι, ευχαριστώ για το ποτιστήρι, είναι υπέροχο!
θα ποτίζω και το κεφάλι μου να κατεβάζει τίποτα χαρούμενο!
σου συνιστώ, αφού την παράσταση την είδε ο γιος σου, να βρεις κανα τεκνό και να σε πάει εσένα ως πιτσιρίκα εκεί!
(μ'ένα σμπάρο δυο τρυγόνια, που λένε!)

νατασσάκι είπε...

χα!
Καλή ιδέα, αν και εγώ και τα "τεκνά", δεν τα πάμε πολύ καλά, χρόνια τώρα...
(αν σκεφτείς ότι δηλώνω "ερωτευμένη" με τον Sean Connery, μάλλον παππού θα βρω, να κάνω εγώ το εγγονάκι -κάνει;
:ppp)

Καλημέέέέέέέρα, τώρα πρόσεξα και το άβαταρ! Με αρέσει, που λέει κι η φιλενάδα :)

L'Enfant de la Haute Mer είπε...

Μια καλήμέρα κι από μένα,
ωραίο το avatar,
χαθήκαμε πάλι,
σε φιλώ

baobab είπε...

Φιλενάδα μου,
παρατήρησα σήμερα για πρώτη φορά (οξυδερκής πάντα) ότι κάθε φορά που μπαίνοντας στο μπλογκ βλέπω ότι έχεις γράψει κάτι καινούριο χαίρομαι πάρα πολύ και ξεκινάω να διαβάσω. Αλλά στην πρώτη ανάγνωση βιάζομαι για να φτάσω στο υ.γ. σου (και μετά το ξαναδιαβάζω από την αρχή).
Άσχετο είναι αλλά μου έκανε εντύπωση!
Μάλλον "φταίει" που περιμένω την μαγική πινελιά του υ.γ. που είναι κάτι σαν ξεκομμένο από το κείμενο, κάτι σαν ο μόνιμος έφηβος -άλλοτε παιχνιδιάρης, άλλοτε επαναστάτης, άλλοτε απογοητευμένος, άλλοτε, άλλοτε, άλλοτε αλλά πάντα ζωοδότης, όπως του πρέπει ως έφηβος- του γραπτού σου.

(Αν πάρω την ανηψιά μου που είναι 9 μηνών τι αποτέλεσμα λες να έχει?????? μάλλον θα με διώξουν! άλλη λύση παρακαλώ!)

- είπε...

ανεπίδοτη, υπάρχει ένας κήπος όπου τα πουλιά μιλάνε...
ένας ανατολίτης βέβαια τον έχει γράψει. και ξέρεις γιατί; γιατί καμιά φορά τραγουδάει το ίδιο το φως, κι εμείς νομίζουμε πως είναι τα πουλιά...
φιλιά!

- είπε...

νατασάκι, κοίτα ο παππούς να είναι γεροδεμένος, κι ας έχει κι εγγονάκι!
χμ χμ... καλά... κάτι ήθελα να πω, αλλά, άσε!

- είπε...

παιδί της ανοιχτής θάλασσας, χρόνια και ζαμάνια! πόσο θα 'θελα να ανέβω στη φελούκα σου για βόλτα....:)

phlou...flis είπε...

Κάνει και για ...μεγάλα παιδιά;

L'Enfant de la Haute Mer είπε...

Ως τότε, δες αυτό το βίντεοκαι πες μου :
http://inconue.wordpress.com/%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%80%ce%bf%cf%8d-%cf%84%ce%bf-%cf%8c%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%b1/
φιλιά πολλά

- είπε...

εσύ μπαομπαμπ, στον ίσκιο σου θέλω να πιω μια μπύρα...
θυμάσαι;
καμιά φορά τα υστερόγραφα λεν τις μικρές ντροπαλές αλήθειες τους, και μετά κοιμούνται τον ύπνο του 'ανοιγμένου'. (στρειδιού).

- είπε...

φλου φλις, ναι, πραγματικά θα σου αρέσει!

baobab είπε...

θυμάμαι φιλενάδα μου ... Είσαι? (λόγω ίσκιου είναι και δροσερή η μπύρα!)

- είπε...

παιδί της ανοιχτής θάλασσας, πολύ ωραίο το βιντεάκι, κι όλη η μαγεία...

- είπε...

δεντράκι, έλα άλεκτον την κυριακή στις 1 το μεσημέρι!
θα είναι ο σωκράτης ξένος, από την αλεξανδρούπολη! ακούσατε όλοι;
σφακτηρίας 13! κεραμεικός! σωκράτης, όχι αστεία!

άντε και η μπύρα, δεντράκι μου!

L'Enfant de la Haute Mer είπε...

Ελπίζω να σου φτάσει, ώσπου νάρθει το πραγματικό ταξίδι ..

- είπε...

σ'ευχαριστώ και πάλι:)

Μαίρη Σάββα είπε...

Θα πάω να το δω γιατί είμαι φαν στα παιδικά θέατρα!

- είπε...

καλωσόρισες μαίρη σάββα! από ό,τι είδα και στο μπλογκ σου, θα έλεγα πως είσαι ειδική! τι όμορφο μπλογκ που έχεις! να είσαι καλά και να μας έρχεσαι, και να πας και στο θέατρο! φιλιά!

Constantinosgr είπε...

Διάβασα προσεκτικά την κριτική σας και οφείλω -πέρα από ένα μεγάλο ευχαριστώ- να πω πως είμαι πραγματικά χαρούμενος που αυτό που προσπαθούμε να δημιουργήσουμε κάθε φορά που ανεβαίνουμε στην σκηνή, "πέρασε" σε εσάς με τόσο όμορφο τρόπο αφήνοντας σας τέτοια εντύπωση. Να είστε καλά...

Σταύρος (Κωνσταντίνος)

- είπε...

κύριε λεβαντή, ευχαριστώ που μπήκατε στον κόπο να μου απαντήσετε!
συγχαρητήρια σε όλους σας!
θα τα πούμε στις 27 ίσως, το ξέρετε; με την κυρία βουτυρά...
θα είναι υπέροχα!
σας εύχομαι να χαιρόσαστε πάντα τη ζωή σας!
φιλάκια!

Constantinosgr είπε...

Τι θα γίνει στις 27 ;;; Δεν ξέρω... Θα μάθω φαντάζομαι την Κυριακή...

- είπε...

κωστή, θα σου αποκαλύψω...
θα το πεις και στον φρατζεσκάκη! αλλά θα σε κρατήσω σε αγωνία!

geokalp είπε...

να έχουμε και κάτι να προτείνουμε!
αναμονή και για τις άλλες εκπλήξεις, φαντάζομαι θεατρικές...

τη καληνύχτα μου

- είπε...

θα χαρεί και ο άγγελος και να μου το θυμηθείς! θα χαμογελάει με το ροζ χαμόγελό του, σκέτη απόλαυση...
να πάτε!

- είπε...

ναι, δύο πράματα για το θέατρο αυτό το μήνα, το ένα στις 27 μόνο, το άλλο κανονικό θέατρο!