Τρίτη, 28 Απριλίου 2009

από το 'ο τρελός της λάιλα'

πολλές φορές, φεύγεις εσύ κι εγώ υποφέρω να βαστώ την πλάτη γυρισμένη
για να μη δω ποιοι θα σε δουν και ποιοι για σένα θα μιλούν.
αγάπη, άγνωρστο πράμα αυτό, ήρθε και μ' επισκέφτηκε
συνάντησε καρδιά αδειανή, κι αμέσως την κατέλαβε.

μαζνούν λάιλα, αρ. 294

--------------
δείτε την άρνηση στα επίθετα, στη στάση του ποιητή, στο συντακτικό,
και μετρείστε

το μέγεθος της αγάπης


και μετά,


το είδος της αγάπης, στη χώρα της ου-τοπίας, που γίνεται τόπος που δημιουργεί η ίδια η αγάπη.


μ όλες τις άφατες παραμέτρους της....


καλημέρα σε όλους
καλή δύναμη, όσο μπορούμε!


----------
είμαι χαρούμενη γιατί αυτό το μικρό ποίημα μόλις το μετέφρασα, για να μην το χάσω, το έβαλα στο μπλογκ του κρόππερ χτες, και μετά κατέβηκα και το διάβασα στα παιδιά της αγγλικής φιλολογίας, όπου, ως μάθημα επιλογής, διδάσκω (κι εκεί) αραβική λογοτεχνία. για να προσφέρω κάτι στα παιδιά που, φυσικά, δεν θα γίνουν αραβολόγοι, άρα θα πρέπει να οικειωθούν κάπως με κάτι που θα τους μείνει κάπως μακρινό,
αποφασίσαμε με τα παιδιά να κάνουμε το εξής: παίζουμε πως είναι καθηγητές στη μέση εκπαίδευση, κι ένα πιτσιρίκι τους φέρνει ένα άσχετο κείμενο, και τους ρωτάει:
τι είναι αυτό; τι λέει;
το ρόλο του 'πιτσιρικιού' τον έχω εγώ, πριν το μάθημα φέρνω ένα άσχετο προς το μάθημα κείμενο, τους το διαβάζω δυο φορές, αυτοί δεν έχουν τίποτα μπροστά τους, και τους ρωτάω τι έχουν να πουν.
μαζί χτίζουμε ερωτήσεις και απαντήσεις
κοιτάμε ύλη λέξεων, συντακτικού
κουβεντιάζουμε για ένα δεκάλεπτο, και μετά, ζεσταμένοι κατά κυριολεξία, αρχίζουμε το μάθημα της λογοτεχνίας...
χτες λοιπόν, μιλήσαμε γι'αυτό.
τι ευγνωμοσύνη χρωστάει κανείς στα μάτια και στα λόγια των παιδιών...

30 σχόλια:

roula karamitrou είπε...

Με αρέσει το πιτσιρίκι :)

- είπε...

pitsiriki tilefona tora an me vlepeis

L'Enfant de la Haute Mer είπε...

Έτσι είναι :
πάντα παίρνεις πιο πολλά απ'όσα βάζεις !
Δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα !

PANDORA είπε...

Πέρασα από μια Φιλοσοφική στενή στεγνή κι ανοργασμική (περίπου πριν από είκοσι χρόνια). Πόσο πιο όμορφα θα ζούσαμε τότε αν έμπαιναν στα αμφιθέατρά μας (15, 17, 21 τα θυμάμαι ακόμα), πιτσιρίκια με έμπνευση, παλμό κι έρωτα για την επιστήμη τους, κι όχι κάτι κουρασμένα παλικάρια (και κάτι μωροφιλόδοξες κυράτσες)...Ε λοιπόν, ποτέ δεν είναι αργά. Θα έρθω μια μέρα να σ'ακούσω (και να σε δω).

koptoraptou είπε...

Θα συμφωνήσω με την Pandora. Και το δικό μας αμφιθέατρο στεγνό πήγαινε, στεγνό ερχόταν. ΄Τέλος πάντων, αυτά κάνεις και μου θυμίζεις πράγματα που δεν πρέπει.
Σε φιλώ και σε καλημερίζω!

ΥΓ.: Στην εκπομπή μου (χε χε χε) δεν θα σε πάρω ποτέ συμπαρουσιάστρια. Σε προορίζω για διευθύντρια καναλιού!

Me_To_aSeToN_STo_XeRi είπε...

έμεινα στο αράβικη λογοτεχνία! δε το είχα ξανακούσει σαν μάθημα επιλογής!

- είπε...

ναι, παιδάκι της θάλασσας, αλλά το ψωμάκι μου; πού είναι το ψωμάκι μου;
εγώ σου δίνω χαμόγελο, εσύ γιατί δλδ δε βάζεις το ωραίο ψωμί που φτιάχνεις, ε;

- είπε...

βλακείες λέω, συχώρα!

- είπε...

πανδωράκι, να έρθεις! να μου πεις όμως πότε, ώστε να τα κάνω αυτά που γράφω εδώ, γιατί, ξέρεις, εγώ έτσι τα λέω, τίποτα δεν κάνω, ούτε καν μάθημα! βαριέμαι που ζω! σκέφτομαι πως το χειρότερο πράμα είναι να κάνεις μάθημα, κι έχω βρει το εξής κόλπο: με έχω μαγνητοφωνήσει, βάζω την κασέτα να παίζει, κι εγώ συνήθως εκείνη την ώρα βάφω τα νύχια μου, και περιμένω να στεγνώσουν!, ε, άμα έρθεις εσύ, ε, να είμαι προετοιμασμένη, να πώ και κάτι!
(όλο μπούρδες λέω, είμαι μάλλον σε υπερένταση)

- είπε...

κοπτάκι μου, το αμφιθέατρο πήγαινε κι ερχόταν! εντυπωσιακό! εσείετο συθέμελα από το στόμφο της διδασκαλίας! ω! τι όμορφο!
και οι ιδέες στέγνωναν κρεμασμένες σε μανταλάκια...
τι καθηγητής δλδ, τι πλύστρα!
και μετά σου λένε ότι την κάθαρση την πετυχαίνεις με την εξομολόγηση ή με την ψυχανάλυση! ε, και με την στεγνή διδασκαλία, γεμίζεις το κεφάλι των παιδιών πληροφορία.
γνώση όμως;
γ ν σ
γένεση

ναι, παιδί μου, καναλάρχισα, όπωςδήποτε, για να έχω και τα τυχερά μου, πώς δεν το είχα σκεφτεί!

- είπε...

φέρε το ασετόν στο επόμενο μάθημα, γιατί, αντί για να βάψω τα νύχια μου που έλεγα στην πανδώρα, μπορεί να θέλω και να τα ξεβάψω! τι λε΄ς;
ούτως ή άλλως, σκέψου: υπάρχει άλλη λογοτεχνία που έχει τις 1001 νύχτες; πες!
τόσο πλούσια, τόσο γερή, τόσο όμορφη λογοτεχνία, που δε λιώνει στις μεταφράσεις και στο χρόνο...

L'Enfant de la Haute Mer είπε...

Ελενίτσα είμαι black halia:
ούτε το μαγαζί δεν άνοιξα σήμερα.
άρτον : later
θέαμα : διανυκτερεύουμε !

Ο ΠΑΝΟΣ & Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ... είπε...

Μακάριοι οι δυνάμενοι, παλμούς παιδιών να εναγκαλίζονται, ιδιαιτέρως, ούς εδημιούργησαν ... επιτυχώς.

Καλό τοσο-ήμερο ...

Π.

happypepper είπε...

"δέν έχουν τίποτα να αγαπήσουν γιατί δεν έχουν τίποτα να θυσιάσουν". Θυσία και αγάπη πάνε μαζί, στέρηση και ελευθερία.

- είπε...

ποιος το λέει αυτό το 'δεν έχουν τίποτα να αγαπήσουν γιατί δεν έχουν τίποτα να θυσιάσουν';
χάππυ, ή όποιος άλλος, για δώστε στίγμα!

- είπε...

παιδί, τώρα σε είδα! καλημέρα! όλα καλά; δεν τολμώ τέτοια ώρα τηλ...

- είπε...

καλέ μου πάνο, οι καρδιές των παιδιών είναι οι μεγαλύτερες. νομίζω ακούγονται εύκολα, αλλά, ομολογουμένως, θέλουν χρόνο. λέω βλακείες, το ξέρω.
τι θα κάνω σήμερα; έχω ένα μεγάλο ερώτημα χωρίς απάντηση. έχω μάθημα κι έχω ένα πρόβλημα.

baobab είπε...

Καλημέρα Ελενάκι μου!
Εγγενής στην εργασία η βαρεμάρα όπως και στην αγάπη η ουτοπία, νομίζω. Ή μήπως πάει εγγενής στην αγάπη η εργασία όπως και στην βαρεμάρα η ουτοπία???
Μπερδεύτηκα!
Θέλεις την επόμενη φορά να μπεις στην αίθουσα ως πιτσιρίκα? (πάντα μου άρεσε περισσότερο το θυληκό αυτής της λέξης)
Από τις αίθουσες μας της Θράκης πάντως, έχω να θυμάμαι κάποιους (όχι συγκριτικά λίγους) εμπνευσμένους δασκάλους. Ενας από αυτούς και εκτός αιθουσών και ακόμα τον ευχαριστώ για τα μαθήματά του εντός και εκτός!
Καλή μέρα!!!

- είπε...

kali tous ora...
e baobab;
ki ego piga xtes mousikotherapeia to serafeim, ki i typissa psy pou itan ekei, mou leei,
eseis den eisaste kathigitria mou...

phlou...flis είπε...

Πρωτότυπη μεθοδολογία. Πώς εξελίσσεται, πως λειτουργεί; Εχεις θετικά αποτελέσματα;

kein Melost είπε...

Αχ, Ενωτικό θα σε λέω από δω και πέρα
κι όχι παυλίτσα
εσύ με το κανένα διαχωριστικό



΄(άκου, δε φταίω εγώ, εσύ φταις που απέκλεισες τα ανώνυμα μηνύματα και με αναγκάζεις σε παραπομπή

* ετοιμάζομαι για ολιγόλεπτη παρουσίαση του "τρένου" σου
Τσιμουδιά,ε;)

την αγάπη μου

- είπε...

φλου φλις
η ερώτησή σου με πάγωσε. μου έδειξε πόσο μικρή είμαι.
σκέφτηκα με τρόμο ότι κάνω τα παιδιά να χάνουν την ώρα τους.

τώρα λοιπόν, μου περνάει από το μυαλό μια παρηγορία:
στις εξετάσεις της λογοτεχνίας, μετά τις διάφορες και πολλές ερωτήσεις, δίνω τρία λογοτεχνικά αποσπάσματα, κείμενα από το βιβλίο συνήθως, για να μην τρομάξω εντελώς τα δόλια τα παιδιά.
ζητάω στοιχεία προσδιορισμού του θέματος, της εποχής, κλπ.
ήρθε έντρομη μια πιτσιρίκα κάποτε, και μου είπε:
πόσο πιάνει αυτή η ερώτηση; γιατί ξέρετε, έκανα λάθος, και είπα ότι είναι ενός άλλου το ποίημα που επέλεξα να σχολιάσω!
κι εγώ θυμόμουν αυτό το γραπτό.
της λέω:
εξαιτίας του λάθους σας, σάς έβαλα δέκα. η αιτιολόγηση της άποψής σας ήταν τόσο καλή που όντως θα μπορούσε να είναι έτσι.

θεωρώ δλδ ότι μερικά παιδιά, άσχετα με το τι λες εσύ, είανι σα να βρίσκονται σε μια βάρκα και κωπηλατούν. εσύ 'νοικιάζεις' τη βάρκα. είναι το γνωστικό σου αντικείμενο, το πουλάς με την ώρα στα παιδιά, πληρώνεσαι γι'αυτό.
όμως το παιδί είανι κωπηλάτης και πάει τόσο μακριά, που σε ανταμοίβει, έστω κι αν σου κλέψει τη βάρκα!

αυτό ήταν ένα ευτυχές περιστατικό.
το άλλο σχετικά ευτυχές περιστατικό είναι ότι φέτος, όπως και κάποιες χρονιές, τα παιδιά μπαίνουν στο παιχνίδι, σκαρφίζονται, παίζουν, παλεύουν...
εκείνη την ώρα τα βλέπεις να αναζητούν κάτι.
τι λες; δεν αξίζει; φαντάσου τώρα, στη θέση τη δική μου, να υπήρχε ο ουμπέρτο έκο, ή ο άδωνης, ή ο συχωρεμένος ο εντουάρ σαϊντ! δε θα ήταν υπέροχο;

- είπε...

βρε μικρό κι αγαπημένο, θα σε δω την άλλη βδομάδα. γιατί άλλαξες ονομα;

ritsmas είπε...

Καλημέρα σας....ευχαριστούμε για την παρέμβασή σας στο μπλόγκ μας. Ημουν βεβαία ότι θα σας κέντριζα το ενδιαφέρον...Πώς είστε ;

- είπε...

ριτς, η τρίτη ήταν τέτοια μερα, η τετάρτη επίσης, που τώρα σέρνομαι κατά κυριολεξία!
άντε, να μπει ο μάης, αλλά να καταφέρουμε κι εμείς να βγούμε μετά από αυτόν!
:)

happypepper είπε...

Bonjour και καλο μήνα!
Ο αγαπημένος μου Δημήτρης Πικιώνης το έγραψε (δημήτρη πικιώνη, κείμενα, εκδόσεις ΜΙΕΤ, αθήνα, δε-θυμάμαι-πότε...) αναφερόμενος στη σύγχρονη αρχιτεκτονική και τα "εφήμερα εφευρήματα του εγκεφάλου μας". Εκεί υπογράμμιζε τα όνειρα ως προϋπόθεση της εξέλιξης και την αδυναμία των σύγχρονων ανθρώπων για όνειρα, για αγάπη, για θυσίες. καταδίκαζε το εφήμερο και κατευθυνόταν στην παράδοση και τις διαχρομικές, παντοτινές αξίες.
Κάτι σαν άνοιξη...
καλημερούδια.

- είπε...

καλό μήνα ευτυχισμένε γείτονα!
ναι, το σύννεφο του 'άγνωστου', όταν ακουμπάει κάπου, και στην παράδοση, όταν ακουμπά με την ταπείνωση του 'δεν ξέρω', γίνεται δημιουργία...
τι είπα τώρα! τέλος πάντων, μια γουλιά καφέ έχω πιεί!
καλημέρα και να περάσεις όμορφα τη μέρα του μαγιού!

τo τέρας της «αμάθειας» είπε...

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!

- είπε...

ΤΙ ΥΠΕΡΟΧΟ ΤΕΡΑΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ!
κέρας ομορφιάς!
τι υπέροχη φωτό! μου έφερες πρώτη εσύ το μάη σπίτι μου!

聖諭 είπε...

洗衣精,內衣,後藤麻衣,遊戲,脫衣舞,換衣服,,特賣會,衣櫃,運動內衣,換衣服,脫衣,遊戲,洗衣粉,花園,內衣,衣魔鏡,森川由衣,內衣,洗衣機,衣物,衣服,洗衣機,薰衣草森林,內衣,衣蝶,桌布,防曬衣,衣服,內衣秀,內衣,衣架,獨一無二,泳衣特賣,迷你洗衣機,自行車衣,紅衣天使,澤井芽衣,衣櫥,內衣品牌,曬衣架,西田麻衣,魔衣盒子,麻將,衣服,薰衣草,洗衣店,內衣,遊戲,哺乳衣,卯月麻衣,成衣工廠,內衣,月眉,,育達,成語字典,大學,體育,教育,桃園,技術,高雄,國語,教育大學,大學,教育,育成高中,育達高中