Σάββατο, 4 Απριλίου 2009

10 που δεν είναι δέκα.

καλημέρα σας! όπως καταλαβαίνετε δικαιούμαι και να λέω βλακείες! με τόσες περιπέτεις αυτό το κεφάλι, έ, που και που ας χάνει και κανένα γρόδο!
λέω ότι δεν είναι δέκα, διότι δε θα σας πω και τίποτε καινούριο τώρα, ενώ η ιστορία, όπως όλες οι ανατολίτικες ιστορίες έχει και συνέχεια.
αυτή τη στιγμή σας γράφω, κι απόδειξη ότι είναι όλα καλά σπίτι μου, είναι ότι σας γράφω και κάνω ποδόλουτρο. ξύπνησα κατά τις οκτώ, ναι ναι, εγώ, που ξυπνούσα τέσσερις, έκανα ένα ζεστό μπανάκι, φοράω το μπουρνουζάκι μου, κι απολαμβάνω το καφεδάκι μου με τα πόδια σ'ένα υπέροχο ζεστό νεράκι με αλάτι!
βλέπετε θα κάνω μεγάλο ποδαρόδρομο!
θα είμαι ο πλασιέ των εμπειριών μου στην εντατική, στο συνέδριο της νοσηλευτικής του πανεπιστημίου αθηνών, σήμερα το πρωί.
θα σας πω τα νέα μετά.
βιωματική ανακοίνωση φυσικά, αφού δεν είμαι γιατρός, ούτε ξέρω καλά καλά τι είμαι. πάντως τώρα έμαθα να λέω ότι είμαι αραβολόγος. και προσπαθώ. τα υπόλοιπα, άγνωστα...
τι δουλειά έχω εγώ σ'ένα τέτοιο συνέδριο;
ε, ζητούσαν ανθρώπους που έχουν περάσει μέρες στο 'αλλού', και με τσίμπησαν.
θα μιλήσω γι'αυτό.
η καλύτερη προετοιμασία ήταν ό,τι έκανα μέχρι τώρα.
δλδ ανέσυρα το γύρω γύρω της μνήμης των καιρών εκείνων.
έχει κι άλλο.
χτες στο σχολείο του σεραφείμ, ανάμεσα στα διαλείματα, σκέφτηκα τι θα πω.
έχω μια κάποια σειρά, που δεν ξέρω αν θα μπορέσω να τη χρησιμοποιήσω, γιατί δεν μπορείτε να φανταστείτε τι, κατά βάθος παθιαστικά ενδιαφέρουσα αλλά και επώδυνη σκέψη είναι αυτή γύρω από το χρόνο που δεν ξέρεις πού πήγε.

σκεφτείτε λίγο τη γραμματική σας.
έπαιξα. τι χρόνος είναι; αόριστος. τι είναι αυτό; παρελθοντικός χρόνος;
καλέ τι μας λέτε, μπούρδες;
και δε με λέτε, που λένε κι οι βόρειοι,
'να παίξω', 'παίξε!' τι είναι;
αόριοστος.
και είναι λοιπόν ο αόριστος παρελθοντικός χρόνος;
νομίζω σας έπεισα.

Η ΑΟΡΙΣΤΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

είναι το κουτί της πανδώρας γι'αυτούς που έχουν χάσει μέρες ή ώρες εκεί μέσα.

θα σας πω κι άλλα νέα μετά....


καλημέρα και καλό σαββατοκύριακο!