Τρίτη, 12 Μαΐου 2009

οποιοπαθητική, πολιτική, μμε.

μάλιστα. να ένα θέμα της καθημερνότητας.
είχα ημικρανίες νεότερη, τώρα πια όχι. κι ήμουνα σ'ένα συνέδριο ορθόδοξης νεολαίας βόρειας ευρώπης, και πόναγε το ρημάδι...
νάσου ένας μοναχός που δε θυμάμαι πώς τον έλεγαν, ίσως πατήρ ραφαήλ, ρουμάνος και γαλλοτραφής, όντως ένας χαριτωμένος άνθρωπος ενάμισυ μέτρο ύψος, όσο και χαμόγελο. ήρθε και μου μίλησε τόσο ήσυχα για ομοιοπαθητική, που ο πονοκέφαλος εξαφανίστηκε.
συγχρόνως, αστειευόμενος, μου είπε: ξέρεις ποιος είναι ο πρώτος ομοιοπαθητικός; είναι ο χριστός, αφού θανάτω θάνατον πατήσας! χα χα χα...
χαριτωμένο.
όχι τόσο όμως η ομοιοπαθητική της τηλεόρασης. χάρη στο φάρμακο 'προεκλογική φασαρία', μου έδωσαν τέτοια ακριβώς δόση που σχεδόν με έπεισαν να μην πω εγω στην 'εκλογική φασαρία'.
γυρνάω σπίτι χτες κατά τις δέκα παρά. συνήθης σκηνή: ο γιος στον υπολογιστή, ο πατέρας στην τηλεόραση. και η τηλεόραση να γαυγίζει, τσιρίζει, νιαουρίζει, τραγουδάει, ψέλνει, ΟΛΑ ΜΑΖΙ. μια υπέροχη σκηνή από το παραμύθι 'οι τραγουδιστές της βρέμης'. ένα μάτσο ξυλοκόπανοι πολιτικοί κι ένας αποτυχημένος θηριοδαμαστής-δημοσιογράφος, κι όλοι μαζί γκαρίζανε, τον κόσμο αποκοιμίζανε! τι φωνή! τι λόγια συγχρόνως από τόσα καλοταϊσμένα στόματα!
γύρισα και είπα στο σεραφείμ: άκου! πολιτικοί σου λέει ο άλλος. αυτοί που τουλάχιστον θα πρέπει να ξέρουν να συνδιαλέγονται μεταξύ τους για να εκφράζουν απόψεις για το καλό μας, αυτοί που δύναμή τους πρέπει να είναι ο λόγος τους, δεν ξέρουν ούτε να μιλάνε!
αμέσως κατευθύνθηκα τότε στο ψυγείο μας για να πάρω μια μπύρα να ριλαξάρω.
το ψυγείο μας είναι το ψιλικατζίδικο της κυρίας κατερίνας, δίπλα μας. μπαίνω μέσα, κι εκεί τα ίδια: η κυρία κατερίνα άκουγε τηλεόραση, κι εκεί είχε ανάψει ένα άλλο γκαρηστήριο, σε άλλο κανάλι. άλλοι ήταν οι πολιτικοί που δεν μπορούσαν να συνενοηθούν μεταξύ τους.

α, αυτό ακριβώς.
αυτό ήταν η οιμοιοπαθητική μου δόση: ΧΑΡΗ ΣΕ ΣΑΣ, ΠΑΛΙΟΜΟΥΤΡΑ, ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣΕΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΓΚΑΡΙΖΕΤΕ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΑ Ο ΕΝΑς ΑΠΌ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ,
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ,
ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΑΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΌΤΙ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΕΛΠΙΖΩ ΑΠΌ ΣΑΣ. ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΑΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΙΛΑΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΑΚΟΥΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΒΟΗΘΑΤΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΠΕΡΝΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΡΆΞΗ, ΚΙ ΕΣΕΙΣ, ΜΑΣ ΚΑΝΕΤΕ ΜΑΘΗΜΑ ΑΠΟ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΩΣ ΌΤΙ ΟΥΤΕ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ.
ΣΚΑΣΤΕ ΛΟΙΠΌΝ! ΔΕΝ ΣΑΣ ΕΊΧΕ ΠΕΙ Η ΜΑΜΑ ΣΑΣ ΌΤΑΝ ΣΑΣ ΜΑΘΑΙΝΕ ΤΡΌΠΟΥΣ ΌΤΙ
'όταν τρώνε δε μιλάνε;'


ουφ, συγχύστηκα πάλι! είναι βλέπετε η εμμηνόπαυση... και οι εκλογές!

18 σχόλια:

- είπε...

ελένη, εσύ το έγραψες αυτό;
όχι, όχι, κάποιος άλλος χρησιμοποίησε το πληκτρολόγιό μου!
ε, τι να γίνει, ... καρναβάλι έχουμε, να μη γελάσουμε λίγο;

- είπε...

είσαι γελοία! δεν το καταλαβαίνεις;
εκτίθεσαι.

- είπε...

ναι, εκτίθεμαι. γιατί γράφω εδώ στο μπλογκ. αυτοί δεν εκτίθενται όταν φωνάζουν ο ένας στον άλλον, ενώ είναι εκλεγμένοι για να μην παραβιάζουν τους νόμους και την ευνομία;
εγώ που θυμώνω και απλώς εκφράζομαι σε όσους τυχόν διαβάσουν αυτό το μπλογκάκι;
σιγά μη το διαβάζει και κανείς!

- είπε...

αμάν πια!
αρκετά!
βούλωσέ το!

- είπε...

α, και μην ξεχάσεις να σημειώσεις ότι αυτό είναι ένα αστείο! οκ;

- είπε...

θα σφίξω τις κάνουλες με λέξεις για να βγει το συναίσθημα. σαν πέτρα της χολής.

roula karamitrou είπε...

Διαβάζω εγώ και γελάω ...δεν τους είπε κανείς,όταν τρώνε δε μιλάνε;;;

Εξαίσιο κυρία μου γιαυτό γκαρίζουν για να μην ακούγονται οι μασέλες :)

happypepper είπε...

δε θα απαντήσω γιατί τρώω τώρα!

- είπε...

κι εγώ άργησα να απαντήσω και στους δυο σας, γιατί έτρωγα ένα παστίστιο απίθανο με τα υπόλοιπα των χθεσινών εδεσμάτων!
μούρλια ήτανε! φάγαμε κιόλας για μεσημέρι σήμερα, που δεν έχει σχολείο ο σεραφείμ...

νατασσάκι είπε...

Χαχαχαχα!
το κείμενο εξαιρετικό, αλλά και ο "εσωτερικός διάλογος" της - με την ελένη, όνειρο!

Κυρία μου, τα σέβη μου
(αλλά εμείς στο σπίτι μας την έχουμε κλειστή την τηλεόραση, το έχουμε περάσει αυτό το στάδιο.. και ξέρεις τι καλά που είναι;;;)
:)))))

Φιλιά!

- είπε...

νατασάκι γλυκό, ναι, ο εσωτερικός διάλογος... χα χα χα, αυτό παιδί μου δεν είναι διάλογος είναι ο στυγερός εγγαστρύμυθος!
(μεταξύ μας, είναι μια κασέτα που παίζει σ'ένα εσωτερικό κασετόφωνο, ούτε καν σιντιέρα δεν έχω μέσα μου, και λέει λέει, λέει...
εγώ δε φταίω σε τίποτα πάντως!

νατασσάκι είπε...

ούτε καν σιντιέραααααα;;;;;;

Ααααααα! Πρέπει να σας αναβαθμίσω όλες, μου φαίνεται!!!!!
:)))))))))

Πώς σας κάνω παρέα, ακόμα απορώ!
:ppppp

(έμεινε καθόλου παστίτσιο;;;Να έρθω;;;)
:p

- είπε...

νατασάκι, ναι, ναι, τρέξε, έμεινε παστίτσιο, έλα γρήγορα πριν έρθει η εφορία και το πάρει να το δώσει στους φωνακλάδες!

Coco είπε...

αυτό με τα κεφαλαία πρέπει να το τυπώσω σε 2-3 γλώσσες να το μοιράζω έξω από την (κλειστή) Βουλή

- είπε...

κλειστόν λόγω διακοπών
ή
διακοπή γιατί η βουλή έχει κλείσει πλέον ως βουλή,

που λέγαμε... καλή ώρα;

χα χα χα, θεούλη μου...

Markos είπε...

Πνεύμα αντιλογίας; Ίσως!
Πάντως, μπορεί να μην είδα τους αγενείς κυρίους που δεν ξέρουν ότι όταν τρώνε δεν μιλάνε (!καταπληκτικό), ξέρω όμως ότι εσύ -όπως και οι περισσότεροι- κάνεις λάθος(!) αν, κιόλας, δεν μετέχεις σε ένα παιχνίδι απόκρυψης της αλήθειας
(αυτό μη το πάρεις πολύ σοβαρά :) )

Λες οι ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ.
Και συμφωνεί όλη η ομάδα και όλοι η Ελλάδα ενδεχομένως.
Γιατί δεν λες όμως ότι ένας από αυτούς που γκαρίζανε (!) είναι καθηγητής πανεπιστημίου, ο άλλος δικηγόρος, ο άλλος γιατρός και δεν ξέρω τι άλλο;

Όχι φίλη μου, δεν είναι η ιδιότητα του πολιτικού η καταγγελτέα!

Είναι του έλληνα πολίτη!!!!
Έλληνες πολίτες είναι όλοι αυτοί. Πολίτες μιας κοινωνίας η οποία καταρρέει.
Και η ακόμα πιο πικρή αλήθεια, είναι πως, οι τύποι αυτοί, δεν φταίνε περισσότερο από όλους εμάς!

Καλό ξημέρωμα!

Sotiris K.

Markos είπε...

καλά καλά...
όλΗ η Ελλάδα!

(άλλο είχα ξεκινήσει να γράφω και ξέμεινε το όλΟΙ) :)

Sotiris K.

- είπε...

μαρκοσώτηρε, έχεις δίκιο!
απόλυτο δίκιο!
σ'ευχαριστώ. η ιδέα να απορρίπτουμε τις ευθύνες μας είναι ίδια ακριβώς με την ιδέα να κατακρίνουμε τους άλλους για να μη κρίνουμε τους εαυτούς μας...
σ'αυτό, σωστός!
την καλησπέρα μου!