Κυριακή, 3 Μαΐου 2009

κυριακή. πρόσωπα. η φίλη μου ριτς. ρίτσα μασούρα.

κυριακή.
2 κυριακές μετά το πάσχα, η πρώτη κυριακή ήταν η κυριακή του θωμά, κάπως η γιορτή της υλικής πίστης, δλδ η φανέρωση του πώς θέλει κανείς να πιστεύει με ελευθερία, όπως ο θωμάς. να ακουμπήσω; λέει. κι ο Άλλος, του λέει: ακούμπα!
κι ο θωμάς λέει: ο Κύριός μου και ο Θεός μου.
δεύτερη κυριακή είναι σήμερα, των μυροφόρων: του γυναικείου θάρρους που περνάει μέσα από την ύλη επίσης
(και η ιδέα δεν είναι δική μου, είναι ένας άνθρωπος που μου το έγραψε κι εγώ απλώς το μεταφέρω εδώ)
είναι οι μυροφόρες, οι γυναίκες που βγαίνουν στο δρόμο, και βγαίνουν στο δρόμο πριν να φέξει.
και φέγγει η μέρα γιατί οι γυναίκες βγήκαν στο δρόμο.
έτσι ίσως έφεξε και η Νέα Κτίση, η Νέα Μέρα της ενανθρώπισης, όταν η Παναγία βγήκε στο δρόμο, και δεν ήξερε πού θα καταλήξει για να γεννήσει πρώτα, και μετά για να διαφυλάξει μαζί με τον ιωσήφ το γιο της Εμμανουήλ, κι έγινε μετανάστης στην αίγυπτο.
δλδ πάνω σ'ένα γαϊδουράκι μπαίνοντας στην αίγυπτο, η παναγία έσωσε το Χριστό,
και
πάνω σ'ένα γαϊδουράκι, ο Χριστός, μπαίνοντας στα Ιεροσόλυμα, την κυριακή των βαγιών,
έπαθε υπέρ ημών και έσωσε τον άνθρωπο.

οι μυροφόρες, μου έγραψε ο άνθρωπος, δε λένε πολλά λόγια, όμως είναι αυτές που χωρίς πολλά πολλά ντύνουν τον νεκρό με την ευπρέπεια της αγθρώπινης αγάπης, παρατάνε στην άκρη κάθε νόμο ανθρώπινο για να πράξουν ότι πιο ανθρώπινο και αγαπητικό. πηγαίνουν στον τάφο του σταυρωθέντος, και είναι οι πρώτες στις οποίες δωρίζεται το μήνυμα της Ανάστασης.
Ανάσταση πέρα από το νόμο του ανθρώπινου μέτρου και του ανθρώπινου νόμου.
οι αντιγόνες της ψυχής, που δε θάβουν τον αδελφό τους, αλλά κλαίνε το θεό τους κι Αυτός δεν είναι εκεί, τον ψάχνουν στον τάφο, αλλά αυτός 'ουκ έστιν ώδε', γιατί αυτός είναι 'η ζωή και η αναστασις ημών'
τι μου ήρθε!
μα οφείλω να πω πόσο κάποιοι άνθρωποι με παρηγορούν και με τρέφουν.
δεν πήγα στην εκκλησία σήμερα.
έτσι, χωρίς λόγο. ή περίπου.
τώρα ο σεραφειμάκος κοιμάται. όχι, δεν έκανε καμιά κρίση επιληψίας. όμως, αφού έφαγε το πρωινό του και έπαιξε λίγο, κουράστηκε από το πρόγραμμα της ημέρας.
το πρόγραμμα έλεγε: 'χτες είπες ότι θα πάμε στον άγιο αθανάσιο που είναι η εκκλησία της γειτονιάς μας που γιόρταζε.
μετά θα πάμε στη γειτόνισσά μας κυρία βάσω να της προσφέρουμε ένα δωράκι
θα παίξεις, θα κατεβούμε στο κέντρο στην έκθεση του βιβλίου
και μετά θα φάμε όπου θέλεις έξω, θα γυρίσουμε, θα διαβάσουμε λίγο γιατί πρέπει, και για το βράδυ θα ετοιμάσω το αγαπημένο σου αρνάκι στο φουρνο.

καμιά αντίρρηση.

είναι κιόλας πολύ αυτό. ο σεραφείμ ωστόσο αρχίζει να παίζει στον υπολογιστή. δε λέω τίποτα. λίγο, κι αφού έχει και φάει, και αλλάξει ρούχα, και πλυθεί.
είναι όμως σαφώς κάπως.
και αποφασίζει να κοιμηθεί. κοιμάται τώρα, κι εγώ βαστάω την αναπνοή μου, που λένε, γιατί φοβάμαι το λόγο για τον οποίο κοιμάται: είναι επικείμενη κρίση και κούραση; ή είναι η στεναχώρια ότι αύριο πάει σχολείο; (εξίσου τρομερό, αν όντως, όπως λένε οι ειδικοί, ο σεραφείμ έχει κατάθλιψη)...

η ανεύθυνη μαμά του, δλδ η επικείμενη, παρακείμενη και διαρκώς κοιμώμενη γράφουσα, εθισμένη στο ίντερνετ, μπαίνει στο φέιςμπουκ το οποίο θεωρεί κάπως δεν ξέρω πώς άχρηστο, και διαβάζει το μήνυμα της ρίτσας μασούρα.
και της τηλεφωνεί.

η ρίτσα μασούρα ετοιμάζεται να φύγει, έχει κάποια επαγγελματική ασχολία, που με τη γνωστή της εγκυρότητα και εντιμότητα, αναφέρει χωρίς πολλά πολλά, αλλά και χωρίς εκείνο το χαρακτηριστικό κάποιων ψωροεπωνύμων 'ετοιμάζουμε κάτι ξέρεις, και είμαι απασχολημένη', κλπ κλπ.

η ρίτσα δεν είναι έτσι.
είναι μια κυρία σε ευθεία γραμμή. δλδ αδέκαστη με τον εαυτό της και με την ευγένεια που τη συνδέει με τους άλλους.
έχουμε καιρό να μιλήσουμε, και με την προθυμία της αγάπης, η ρίτσα ρωτά για το σεραφείμ, με τον οποίο γνωρίζεται.

κι εγώ μεταβάλλομαι σε νεοσσό. είναι πολύ βολικό να είσαι νεοσσός στο σωστό μέρος. ανοίγεις το στόμα σου και περιμένεις τροφή. κι εγώ ανοίγω τα αυτιά μου στην καλοσύνη και τη σοφία που η ρίτσα μασούρα μοιράζεται ευχαρίστως με τους άλλους.
είναι κεφάλαιο η ρίτσα μασούρα στον κόσμο της επικοινωνίας/,
γιατί παντού είναι η ίδια:
λέει το σωστό πράμα στη σωστή θέση:
στην εφημαρίδα της, κυρίως στα ΠΡΟΣΩΠΑ, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
στην παρουσίαση που μπορεί να κάνει κάποιων έργων και ανθρώπων, την είχα πετύχει στο πάμπλικ στην παρουσίαση ενός βιβλίου όπου αναγνώρισα την αμεσότητα της επικοινωνίας της,
στο μπλογκ της, όπου δε χωρατεύει με ψευδώνυμα, όπως εγώ ας πούμε, και επ'αυτού θα μιλήσω πιο κάτω,
στην ανθρωπιά της, όπου, όταν πέρσι είχα σπάσει το πόδι μου, αυτή και ο μαναχικός λύκος μου συμπαραστάθηκαν ιδιαίτερα, χωρίς συνεννόηση μεταξύ τους,
στη φιλία της, να, που μιλά και με τρέφει με το νάμα της μάνας που μεγάλωσε δυο παιδιά, της γυναίκας που παλεύει αδέκαστα και πετυχημένα, έχοντας ΠΑΝΤΑ ΤΟΝ ΚΑΛΟ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟΥς ΑΛΛΟΥΣ, με τέτοια ειλικρίνεια που ΠΑΝΤΑ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΘΕΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ...
έτσι κι εγώ την ακούω,
έχω σχεδόν τύψεις γιατί της τρώω το χρόνο της, θέλει να φύγει, αλλά χωρίς βιασύνη με βοηθάει με συμβουλές που θα έπρεπε πολλοί γονείς να ακούσουν για να ευεργετηθούν...

μέσα από την ψυχή μου, της λέω κι εγώ αυτή τη σοφή και λαϊκή ευχή: 'ρίτσα, να το βρεις στα παιδιά σου', και η ρίτσα με κοροϊδεύει σχεδόν και μου γελάει...

τι να γράψω για τη ρίτσα...
ε, να λοιπόν, ξέρω και γιατί το γράφω σήμερα!

χρόνια πολλά ρίτσα!
χρόνια πολλά!

σήμερα των μυροφόρων, παλιότερα, μου έλεγε η μάνα μου η συχωρεμένη, ήταν στην ελλάδα η γιορτή της μάνας.


ρίτσα, βρήκα μια αφορμή να σου πω ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΠΌΣΟ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΕΙΣΑΙ!

είμαι περήφανη που είμαι φίλη σου!
ελένη κονδύλη



------------------
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ. ΠΏς ΓΝΩΡΙΣΤΗΚΑ ΜΕ ΤΗ ΡΙΤΣΑ ΜΑΣΟΥΡΑ
όταν είχα σπάσει το περίφημο πόδι μου, ο μοναχικός λύκος, ας είναι καλά ο άνθρωπος όπου κι αν είναι, γιατί όντως δεν είναι λύκος, άνθρωπος είναι, ερχόταν να μου κάνει παρέα καμιά φορά, και να με πάει στο νοσοκομείο ως ανάπηρη και ζαβή. τότε περίπου είχε βγει και το βιβλίο μου για τον αραβικό πολιτισμό. χάζευα στο ίντερνετ, και έβλεπα μια ρίτσα μασούρα που δε γνώριζα. τη διάβαζα συχνά, εβλεπα πώς προσέγγιζε τα πολιτιστικά θέματα, δεν τόλμαγα να γράψω στο μπλογκ της γιατί τα άρθρα της ήταν δομημένα και ολοκληρωμένα, κι εγώ τι να πώ;- κι είπα στο λύκο: ξέρεις, πολύ θα ήθελα να πω στη ρίτσα μασούρα να παρουσίαζε το βιβλίο μου, αλλά δεν ξέρω αν θα δεχόταν...
ο λύκος δε μου είπε τίποτα, κι εγώ δεν τόλμησα τίποτα...

και να που η ρίτσα μασούρα μετά λίγο καιρό μου γράφει η ίδια, και παρουσιάζει το βιβλίο μου από μόνη της, στα πρόσωπα....
:)
τι να πω;

καλημέρα σε όλους, καλή κυριακή, συγγνώμη για τη φλυαρία!

υγ, 2: άκουσα ένα 'φριτς' στην κουζίνα μου: σηκώθηκα όρθια από το γραφείο να δω τι είναι: μια δεκαοχτούρα, η συνηθισμένη, στην αγαπημένη της θέση: πάνω στον πάγκο της κουζίνας μου, την άφησα εκεί, δεν έφυγε. τώρα ακούω σπουργίτια, σε λίγο θα μπουν κι αυτά μέσα, είναι υπέροχο.

27 σχόλια:

νατασσάκι είπε...

:)
είναι ωραίο να λες "χρόνια πολλά" χωρίς να υπάρχει πραγματικός λόγος

εγώ φωνάζω τη Ρίτσα μαμαΡίτσα (καλά, της λέω κι άλλα: γκρινιαΡίτσα, βαρβαΡίτσα και διάφορα πειρακτικά) και νομίζω της ταιριάζει γάντι

Καλημέρα σας κυρία μούρη

ange-ta είπε...

καλημέρα και απο δω γλυκειά μου.
Αντε να δω πότε θα τα πούμε εκ του σύνεγγυς

- είπε...

νατασάκι, ριτς, μ'αρέσει έτσι να τη λέω! και ξέρω πόσο σ'αγαπάω και ζηλεύω! εξ αιτίας μιας φίλης της, ξέρεις τι νέο ψευδώνυμο έχω, αντί το μούρη;
ρώταγα τι είναι λέιντιμπάγκς στο φέις, κι η ντία μου είπε να αναλύσω τις λέξεις: λέιντι, όπως μάι λέιντι, και μπαγκς, όπως μπάγκς μπάνι!
ε, οπότε, καταλαβαίνεις, το μούρη της απαίσιας κυρίας ρούλας καραμήτρου μπλογκερούς και χχχ φεισομπούκς,
έτινε κυρία μπάκγς μπάνι...

- είπε...

ανζετάκι, την τρίτη έχω μια διάλεξη για ισλαμική τέχνη, αλλά είναι στη νέα πεντέλη! είσαι; αν και το ξέρω, είναι υπερβολικά μακριά για σένα, αλλά αν θες, έλα μετά να κοιμηθείς σπίτι μου, δε θα στην πέσει ούτε ο παναγιώτης ούτε ο σεραφείμ! φιλάκια!

- είπε...

α, και κάτι ακόμη: κάποιος μπαίνει και λέει ότι είναι αστείο κάθε ποστ μου! μα, τέλος πάντων, έχω και κάποιο επίπεδο, είμαι του ανωτάτου αποδομητικού! αυτός που βρίσκει ότι είμαι για γέλια πολύ μου αρέσει! ας έρθει στο μέιλ μου να μου πει ποιος είναι να σπάσω πλάκα!
καλημέρα σε όλους και πάλι, η ζωή είναι ωραία, ακόμη κι αν εγώ γράφω μπαρούφες! όμως είμαι ειλικρινής λίγο στο πόσα χρωστάω στους άλλους!

ritsmas είπε...

Να μιλήσω κι εγώ ; Ε, ενα μεγάλο ευχαριστώ για τα καλά σου λογια και για το γεγονος οτι δεν διστάζεις να τα δημοσιοποιήσεις!!! Κι αυτο είναι ακόμη πιο σπουδαίο. Να μην φοβάσαι να λες δημοσίως τις σκέψεις σου, θετικές,αρνητικές..... Κι εγω σε αγαπώ και σε εκτιμώ και θαυμαζω τον αγώνα που δίνεις σε όλα τα επίπεδα.Εδώ θαμαι, παρούσα με τον τρόπο μου και τη γλώσσα μου, ως φιλη,μαμα, θεια , κόρη...ο,τι θέλει το νατασσάκι μας... σε φιλω σημερα των μυροφορων...#ριτς

penelope είπε...

Eφ'ολης της ύλης λοιπόν για την Rits. Μπράβω συμφωνώ και επαυξάνω κυρία Μπάγκς Μπάνι ;)

- είπε...

ριτς, όταν μου έδινες συμβουλές το πρωί, σκεφτόμουνα ότι έπρεπε να σε ακούνε κι άλλες μαμάδες!
είμαι πολύ τυχερή που χάρη στο διαδίκτυο γνώρισα και εσένα και άλλους εκλεκτούς ανθρώπους...

- είπε...

αχ πηνελόπη, πηνελόπη, ξύλο που θα το φας,
μέσα σε ξένο μυαλουδάκι τρύπες γιατί τρυπάς;
μη με λές μπάνι, μη με λες μπαγκς,
πες με μονάχα λέιντι κάτι από κουνέλι προφίλ κι ανφας!

ΠΕΝΕΛΟΠ! χάρη σε σένα έγινα ποιήτρια! το επόμενο ποστ, που θα δημιουργηθεί με αερογέφυρα ανάμεσα στο σχοινιά αττικής και ηνωμένα εμιράτα, θα είναι για σένα!
θα γράφω, 'πώς κάποιος με αγνή καρδιά γίνεται φίλος/η' γιατί η απλότητα και η καλή διάθεση μπορεί μπορεί να φέρει μεγάλη παρηγορία σε μια ψυχή που μερικές φορές άγχεται και πονάει...

χαίρομαι που γίναμε φίλες, πηνελόπη, χάρη στη ριτς!
:)

PANDORA είπε...

Σήμερα γιόρταζε κι εκκλησία της γειτονιάς μου. 3 Μαΐου: των Αγίων Μαύρας και Τιμοθέου. Ήταν ένα ζευγάρι Αιγυπτίων. Εκτός από την αγάπη που είχαν μεταξύ τους, αγάπησαν και το Χριστό. Ο Τιμόθεος έγινε ιερέας κι ο ρωμαίος έπαρχος απαίτησε απ' αυτόν να απαρνηθεί την πίστη του και να κάψει τα ιερά του βιβλία. Ο Τιμόθεος δεν συμμορφώθηκε με τη διαταγή κι η Μαύρα τον ακολούθησε στο σταυρό. Το μαρτύριο κράτησε πολύ κι ο ένας εμψύχωνε τον άλλο. Τελικά αυτοί κέρδισαν μια αιώνια μνήμη κι εμείς ένα δυνατό πρότυπο συζυγικής αγάπης.

- είπε...

πανδωράκι, μας έκανες και δώρο το συναξάρι της ημέρας, να 'σαι καλά!

L'Enfant de la Haute Mer είπε...

Ελενίτσα,
για να μη σε πώ όπως σε λέω,
ξέρεις, άντε να ξεκουραστείς,
είχες μια τόοοοσο μεγάλη μέρα
(και πάλι).
καλό βράδυ και όλα καλά,
φιλιά

MenieK είπε...

ζήτω της φιλίας, όπου την ξετρυπώνει κανείς :-)

- είπε...

καλή, γερή, χαρούμενη βδομάδα, παιδάκι της θάλασσας!
μην ξεχάσεις το παρεό σου για την αλεξανδρούπολη!

- είπε...

θα πάρω κι εγώ το παρεό μου και θα γελάσει κάθε πικραμένος (βλέπεις είμαι και ελεήμων)... (και εκδικητική)... χε χε χε....:)

- είπε...

μένη, τι να πω εγώ τώρα;
λέω μόνο, πως εσύ γράφεις άρθρα κι εγώ πατάκια για να γλυστράω στην καρδιά σας!

penelope είπε...

Οταν ήμουν στην Ελλάδα μερικά χρόνια πρίν, εγώ και η παρέα μου τους τύπους σαν και μένα τους λεγαμε 'ουφο' τώρα αν εσύ θέλεις να περιγράψεις με αυτά τα 'αγνά' επίθετα μεγάλη η καλωσύνη σου.Φιλιά πολλά από την καυτή έρημο ; )

L'Enfant de la Haute Mer είπε...

Αν δεν κάνω πραγματολογική
τεκμηρίωση, παρεό δεν
παίρνουμε.
Σύντομα θα έχεις ανατριχιαστικές
λεπτομέρειες για τον καιρό εκεί
και τότε βλέπουμε αν θα είναι
παρεό ή παρεό με μπαστούνι
(aka ομπρέλλα)

kanenas είπε...

Καλημέρα και καλή εβδομάδα ρε κορίτσι!

Coco είπε...

Καλησπέρα
μετά από μια μέρα
στα μυστηριώδη υψίπεδα του Ν ΕΠΑΛ!

agrampelli είπε...

Μόνο ΕΣΥ μπορείς να γράφεις έτσι! Ακομπλεξάριστα,αυθόρμητα,με μεγάλη αγάπη,αισιόδοξα (ναι)....μα και τόσο μα τόσο τρυφερά!
Να είσαι πάντα καλά,και σύ και όλοι ΣΟΥ...

Big Mama είπε...

Χρόνια πολλά λοιπόν... όπου αγαπάς.
Χρόνια πολλά και στις γυναίκες που τόσο πολύ τίμησε και αγάπησε ο Χριστός.
Μάρτυρες αυτές της Ανάστασης... σε μια εποχή ανάλογη με την σημερινή που η γυναίκα ήταν res κι όμως για Κείνον ήταν άνθρωπος.

Καλό Βράδυ

Coco είπε...

άσχετο
μόλις ανακάλυψα ότι υπάρχουν ειδικά πενάκια για αραβική καλλιγραφία
είδα αρχικά ένα σκίτσο και μου άρεσε και μετά βρήκα τα πενάκια
δεν ξέρω αν έχουν εδώ τέτοια
πχ.
http://www.ahlanwasahlan.com.au/index.php?a=results&cat=59&subcat=169

- είπε...

κοκάκι αγαπημένο, μπες στο πρόχειρο τετράδιο της σιρίν νουρ, πλάι αριστερά θα το βρεις στο μπλογκ μου, ασχολείται και γνωρίζει πολύ καλά!
σε φιλώ, σε σκέφτομαι στα υψίπεδα της καλοσύνης και της αγάπης σου, και τρέχω!

- είπε...

καλέ τι γλυκόλογα με φιλεύετε όλοι, πόσο ζεσταίνετε την καρδιά μου!
κι εγώ η αχαϊρευτη παίζω στην αυλή σας, σαν παιδί, βγάζω ανέμελα ό,τι μου 'ρθει, και νιώθω ότι με ευεργετείτε με χαμόγελο και καλοσύνη και αγάπη, και γέλιο, και θετική κριτική ακόμη κι όταν λέτε 'τι μούρλες γράφει πάλι'

είμαι χαρούμενη, να δούμε τι θα πω σήμερα εκεί που με περιμένουν. τη σειρά των εικόνων την έχω, στο μυαλό μου νομίζω ότι κάτι έχω να πω, μα χρόνο; έχω;

όχι, δεν έχω χρόνο,. η ζωή πιέζει σαν αψέντι πουβ πρέπει να το πιεις και να το ζήσεις, αξίζει!

baobab είπε...

Ελενάκι μου καλημέρα!
Σ'ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση στην ομιλία σου!!! Πρέπει, όμως, να γυμνάσω εκτός από τον ανεπίδεκτο νου και το κορμί κι έτσι θα πάω να παίξω ποδόσφαιρο το βράδυ.
Εντούτοις, δεδομένου ότι θα έχω κάνει το χρέος στην ύλη μου, μήπως να πίναμε μπυρίτσα/ες Παρασκευή βράδυ ή Σάββατο μεσημερο/βράδυ?
Σε φιλώ
υ.γ. για τα της Ρίτσας...να είστε καλά και οι δύο!

apple130674 είπε...

ut聊天室,A片,A片,正妹牆,哈啦聊天室,080視訊聊天室,尋夢園聊天室,聊天室,豆豆聊天室,ut聊天室,A片,A片,正妹牆,哈啦聊天室,080視訊聊天室,尋夢園聊天室,聊天室,豆豆聊天室,ut聊天室,A片,A片,正妹牆,哈啦聊天室,080視訊聊天室,尋夢園聊天室,聊天室,豆豆聊天室,ut聊天室,A片,A片,正妹牆,哈啦聊天室,080視訊聊天室,尋夢園聊天室,聊天室,豆豆聊天室,ut聊天室,A片,A片,正妹牆,哈啦聊天室,080視訊聊天室,尋夢園聊天室,聊天室,豆豆聊天室