ε, καλημέρα σας, μη θέτε και τίτλο τώρα!

Ανεβαίνει η γραφή σα δόξα θανάτου
Και παίζει με τα καυσόξυλα βιολιά τρίζουν τα δάχτυλα χυτά και πεταμένα στις στέγες των μικρών, πικρών ιδρυμάτων
Λέξεις-ίζημα
Συζυγίες ρηματικές ως ριπές όπλων μεσοπολέμου κι ακούς μια ριπή που δεν είναι καν μία, αλλά πολλές και το όνομά μου εστί απολύων…
Ο φόβος κατεβαίνει στο αμπάρι στο κελάρι στο κατώι στα σπλάγχνα μιλώ γελώ τρομάζω ερωτυεύομαι.
Παρόν το τίποτα, εξωφρενικά.
Ένα αντίο ελευθερία, η μόνη σχέση που μου δόθηκε στα ανθρώπινα.

ελένη κονδύλη. φρέσκο πράμα, μόλις το 'γραψα, φρέσκα κουλούρια... εδώ τα φράσκα κουλούρια... (σημειωτέον κουλούρι σχεδόν μηδέν θερμίδες, μηδέν. και του μοιάζει. καλημέρα. γύρισα). φεύγω..2009-08-16