Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2011

αφιερωμένο στον τίτο πατρίκιο

Θα δρομολογήσω τις ακοές της μνήμης σμήνος μύγες πάνω στα κουφάρια της φωνής.

Η φωνή

Μπήγει τα νύχια της στο νου

Την ανάγκη να απαλλαγώ τη μεταφέρω γράφοντας.

Γράφοντας και γνέφοντας στον καιρό να φύγει

Κι εσύ

Ο τίτος

Μιλάς

Σαν να έχεις παρκάρει στο κεφάλι μου

Η αγάπη κολυμπάει πνιγμένη

Το ειδικό βάρος του θανάτου σφίγγει τον καιρό

Στεγνώνουν τα όνειρα

Και μένουν.

ελένη κονδύλη 2011-09-21

Δεν υπάρχουν σχόλια: