Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2011

η αγάπη

η αγάπη είναι ένα ζαρζαβατικό που φυτρώνει όπου και να τη βάλετε: στο πάτωμα, στο ταβάνι, στο βλέμμα των ανθρώπων. και δε βγάζει μάτι πραγματικά, μα βγάζει μάτι μεταφορικά.
η αγάπη είναι ένα καρύκευμα που νοστιμεύει τα πάντα: έχετε φτιάξει σαλάτα; αν τα 'χετε κάνει όλα σαλάτα, αλλά έχετε βάλει αγάπη, όλα καλά!
και στο κρέας, η αγάπη το κάνει τέλειο: βλέπεις ένα γομάρι, ένα τέρας, μια κυράτσα ολκής, έναν αλήτη που ετοιμάζεται να ορμήσει, ε, μπορεί να γίνουν θαύματα άμα τον δεις με αγάπη.
η φίλη μου η μαίρη κάτι μου είπε για την αγάπη και μου ανέβασε το αίμα στο κεφάλι, ή μου έβαλε μουστάρδα στη μύτη, ό,τι θέτε πέστε.
τόλμησε να μου πει να μην ανακατεύω την αγάπη με τα κρεμμυδάκια και τα επιστημονικά άρθρα ή τις πραγματείς, γιατί δε γίνεται...
η μαίρη τα έχει μπερδέψει!
δε θυμάται πού να βάλει την αγάπη: πρίν ή μετά;
εγώ νομίζω πως ό,τι κι αν μαγειρεύουμε μπορούμε να τη βάλουμε και πριν, και μετά και στη μέση. παίρνει άλλη γεύση το πράγμα κάθε φορά, αλλά τι γεύση!
ΤΗ ΓΕΥΣΗ ΤΗΣ ΖΩΝΤΆΝΙΑΣ.
γιατί αυτό που αγαπάς, το ψάχνεις περσότερο. θες να το δεις και έτσι και αλλιώς, να το ελέγξεις αν είναι στέρεο, καλό, σωστό, όπως όταν φτιάχνεις ένα σκαμνάκι για το παιδί σου ή το εγγόνι σου.
όταν αγαπάς αυτό που μελετάς, τότε ερευνάς καλύτερα: γιατί πιστεύεις ότι πρέπει να μοχθήσεις, να ψοφήσεις στην κούραση για να το γνωρίσεις πιο καλά, να πάς κοντά του για να το δεις καλύτερα, και άρα, ως ερευνητής, στέκεσαι με μεγαλύτερη ταπείνωση και χαρά και προχωράς περσότερο απ' ό,τι αν δεν το αγαπούσες.
κι είναι και κάτι ακόμη, και πολλά άλλα, αλλά κι αυτό που θέλω να γράψω εδώ:
όταν αγαπάς αυτό που κάνεις, το ψάχνεις περσότερο και το βαστάς ζωντανό, το δέχεσαι να αλλάζει εμπρός σου μέχρις ότου μπεις μέσα του και το κατακτήσεις. μα ακόμη και τότε, βλέπεις πόσο μικρός είσαι εσύ εμπρός σ' αυτό που θέλεις να κερδίσεις, και τότε, με ταπείνωση και χαρά βλέπεις και τι έχουν πράξει οι άλλοι για να γνωρίσουν αυτό που θες και εσύ να γνωρίσεις.
να γεννήσεις.
γνώση.
η αγάπη δεν οδηγεί ποτέ στο ψέμμα. σπαργανώνει τον μόχθο με την εξέλιξή του στη γνώση. κι έτσι, αλήθεια κι αγάπη πάνε μαζί.
αρχίζουν από άλφα, κι είμαστε πάντα στην αρχή.
αφιερωμένο στη μαίρη, που γίναμε φίλες γιατί αγαπάμε περίπου τα ίδια πράματα.

3 σχόλια:

koulpa είπε...

χαχαχα μώλις έφτιαξα ένα μουσακά με πολλύ αγάπη.. :) :)
θα συμφνωνήσω μαζί σου.. η αγάπη μπαίνει παντου.. κι όπου λοιπει.. ασχημαίνουν τα πράγματα.. :) :)
καληνύχταααα :) :)

- είπε...

αν είναι με αγάπη ο μουσακάς, τότε πρέπει να είναι και λίγος και για μένα. ή θα τον φάει ο πάγκαλος ως αντιπρόσωπος του λαού; (διότι αυτό ήθελε να πει, το 'τρώμεν μαζί διότι σας εκπροσωπώ στη μάσα και με εκπροσωπείτε στη φοροείσπραξη) και το γονάτισμα.

koulpa είπε...

χαχαχα με σένα να ξανασυμφάγω κάθε στιγμή.. και να μοιραστούμε τα υπάρχοντα.. με τον πάγκαλο δε συντρωγω.. μπορεί να μπερδευτεί κι απο συνδετιμώνα να με χειριστεί ως γεύμα.. :) :)
την καληνύχτα μου :) :)